Oczyszczalnia ścieków do bloku

Blok bez kanalizacji to szambo opróżniane co kilka dni i rachunki, które w skali roku idą w dziesiątki tysięcy złotych. Własna oczyszczalnia biologiczna zbija ten koszt do wysokości rachunku za prąd. Sprawdź, jak dobrać ją do liczby mieszkańców, ile realnie oszczędza wspólnota i jakie formalności trzeba przejść.

Blok poza zasięgiem kanalizacji to rzadszy przypadek niż dom jednorodzinny, ale całkiem realny — w mniejszych miejscowościach, na obrzeżach miast i w zabudowie wielorodzinnej na wsi. Sytuacja wygląda zwykle tak samo: budynek stoi na szambie od lat, wóz asenizacyjny przyjeżdża co kilka dni, a rachunki rosną szybciej niż czynsz.

Poniżej pokazujemy, o jakie pieniądze naprawdę chodzi, które urządzenia wchodzą w grę przy zabudowie wielorodzinnej i czego wymaga urząd. Bez uproszczeń, bo przy wspólnocie decyzję trzeba komuś uzasadnić.

To najczęściej zaniżana liczba w całej rozmowie, więc policzmy ją porządnie.

Mieszkaniec bloku zużywa około 120 litrów wody na dobę. Przy 20 mieszkańcach daje to 2,4 m³ ścieków dziennie, czyli około 72 m³ miesięcznie — a nie kilkanaście, jak się często pisze. Przy stawce 40–80 zł za metr sześcienny wychodzi 2 900–5 800 zł miesięcznie. W skali roku to od 35 do 70 tysięcy złotych za samo wywożenie.

Przy 40 mieszkańcach te liczby się podwajają. Przy 100 — mnożą przez pięć.

Koszt prądu liczony przy 1 zł za kilowatogodzinę u siebie sprawdzisz go na fakturze, bo stawki różnią się między taryfami. Do prądu dochodzi jeden wywóz osadu w roku i okresowy przegląd. Nawet po ich doliczeniu różnica zostaje dwucyfrową wielokrotnością.

Przy takich kwotach inwestycja w oczyszczalnię zwraca się zwykle w ciągu roku albo dwóch, a potem zaczyna po prostu odciążać budżet wspólnoty. To argument, który na zebraniu broni się sam.

W ofercie Bio-Set są dwie linie, ale przy zabudowie wielorodzinnej wybór jest raczej przesądzony. EasySET  kończy się na 50 mieszkańcach, więc pasuje do małej kamienicy albo budynku z kilkoma lokalami. Wszystko powyżej to RotoSET.

RotoSET pracuje w technologii obrotowego złoża biologicznego. Pakiety, na których żyją pożyteczne bakterie, obracają się wolno w zbiorniku, napędzane cichym silnikiem z przekładnią, i naprzemiennie zanurzają się w ściekach oraz wynurzają na powietrze. Bakterie biorą tlen bezpośrednio z atmosfery, więc nie trzeba wtłaczać powietrza w ścieki. Efekt: nie ma dmuchaw, nie ma buczenia i nie ma wynoszenia zapachu na zewnątrz razem z aerozolem. Pod okna mieszkań to nie drobiazg.

Typoszereg jest szeroki i to jest przy bloku najważniejsze:

• do 800 mieszkańców — wszystko mieści się w jednym monolitycznym zbiorniku ze zintegrowanymi osadnikami,
• do 1 300 mieszkańców — jeden ciąg technologiczny,
• powyżej — ciągi łączy się równolegle, w praktyce bez górnego limitu; instalacje na 10 000 mieszkańców i większe buduje się właśnie tak.

Układ z dwóch ciągów ma dla zarządcy dodatkową zaletę, o której warto wiedzieć: serwis albo przegląd jednego ciągu nie wyłącza całej oczyszczalni. Budynek nie zostaje bez odbioru ścieków ani na godzinę. Przy większych realizacjach to samo rozwiązanie stosujemy w oczyszczalniach osiedlowych i gminnych.

W domu jednorodzinnym ścieki spływają nierównomiernie, ale w niewielkich ilościach. W bloku wszystko dzieje się naraz: między siódmą a dziewiątą rano kilkadziesiąt osób bierze prysznic i spuszcza wodę w tym samym czasie, a potem przez pół dnia nie dzieje się prawie nic.

Urządzenie, które dostaje taką falę, ma dwa sposoby zachowania. Albo przepuszcza ścieki za szybko i część wychodzi nieoczyszczona, albo ma bufor. RotoSET ma bufor: system równoważenia przepływu FlowSET gromadzi ściek w chwili nagłego zrzutu i podaje go na złoże równomiernie, dzięki czemu bakterie mają zawsze tyle samo czasu na pracę. Ta sama cecha ratuje sytuację w drugą stronę — technologia obrotowego złoża pracuje stabilnie już przy 10–30 procentach obciążenia projektowego, więc pustki w wakacje albo częściowo niezamieszkany budynek po odbiorze nie są problemem.

To najczęstsze źródło nieporozumień, bo większość materiałów w internecie opisuje procedurę dla oczyszczalni przydomowej. Blok nią nie jest i część uproszczeń przestaje działać.

1. Zaświadczenie o braku kanalizacji z gminy i od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.
2. Projekt sporządzony przez uprawnionego projektanta, na podstawie badań gruntowo-wodnych i z dobranym odbiornikiem ścieków oczyszczonych.
3. Pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie ścieków do środowiska. Przy budynku wielorodzinnym jest wymagane — ilość ścieków w bloku przekracza próg zwykłego korzystania z wód, a jeśli w budynku prowadzona jest jakakolwiek działalność gospodarcza, pozwolenie jest konieczne niezależnie od ilości. Osobno załatwia się zgodę na wykonanie samego wylotu, studni chłonnej albo drenażu.
4. Zgłoszenie budowy albo pozwolenie na budowę. Zgłoszenie wystarcza przy ilości ścieków do 7,5 m³ na dobę, czyli mniej więcej do 60 mieszkańców. Większy blok wymaga pozwolenia na budowę.
5. Montaż i uruchomienie.
6. Zgłoszenie eksploatacji instalacji do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, najpóźniej 30 dni przed rozpoczęciem użytkowania. To odrębne pismo do odrębnego urzędu — nie ma nic wspólnego ze zgłoszeniem budowy z punktu czwartego.

Kolejność ma znaczenie: projekt musi być pierwszy, bo bez niego nie da się złożyć ani wniosku wodnoprawnego, ani zgłoszenia budowy. Doradca Bio-Set i współpracujący projektanci prowadzą tę ścieżkę na co dzień, także dla wspólnot i deweloperów.

Przy bloku wychodzi zwykle jedna trudność, o której nie pomyślisz na etapie koncepcji: kanalizacja wychodzi z budynku wielorodzinnego głębiej niż z domu.

Standardowe zagłębienie rury wlotowej to około 60 cm poniżej poziomu terenu, w wybranych modelach do 150 cm. Głębiej można zejść na dwa sposoby: nadstawkami przedłużającymi zbiornik albo urządzeniem w wersji z wbudowaną przepompownią. Ten drugi wariant opisaliśmy we wpisie o oczyszczalni z przepompownią. Warto to ustalić na etapie projektu, a nie w wykopie.

Odległości, w których trzeba się zmieścić:

• minimum 5 m od okien i drzwi zewnętrznych — wymóg przestaje mieć zastosowanie przy odpowietrzeniu wysokim, czyli pionem wyprowadzonym co najmniej 60 cm powyżej okien,
• minimum 2 m od granicy działki, drogi i ciągu pieszego,
• minimum 15 m od studni z wodą pitną dla zbiornika i 30 m dla systemu rozsączania.

Same zbiorniki są zwarte i monolityczne, bez łączeń, w których mogłoby przeciekać, więc zabierają mniej terenu niż rozbudowany układ drenażowy. Oczyszczone ścieki można odprowadzić do cieku wodnego albo do gruntu przez system rozsączania — drenaż, tunele albo studnię chłonną, w zależności od gruntu i poziomu wód gruntowych.

Bio-Set to polski producent biologicznych oczyszczalni ścieków z zakładem w województwie kujawsko-pomorskim (ul. Stawowa 17, Kruszyn). Produkujemy zgodnie z ISO 9001 i ISO 14001, urządzenia mają certyfikat CE i badania w laboratorium notyfikowanym zgodnie z normą PN-EN 12566-3+A2:2013. Obsługujemy inwestycje w całej Polsce przez sieć przeszkolonych instalatorów i projektantów.

Podaj liczbę mieszkańców, adres inwestycji i to, czy w budynku są lokale usługowe. Odpowiemy w ciągu 24 godzin: dobierzemy urządzenie, wskażemy potrzebne formalności i podamy koszt. Bezpłatnie.